Bugün derse giderken okul girişindeki duvarda sırtını okulu çevreleyen parmaklıklara sürterek kendini kaşımaya çalışan bir kedi gördüm. Aynı kediyi eminim daha önce de görmüştüm. Sonbaharda gördüğüm yavru kedi büyümüş ama ne hareketleri ne bakışı nede burnundaki yarası geçmemişti. Okula da geç kaldığım için pek ilgilenemedim ve önüme baktım. Her sinirli olduğumda,stresli olduğumda ve üzgün olduğumda karşıma bir kedi yada bir köpeğin çıkması tesadüf müdür bilmem(tesadüftür herhalde). Ama bu benim için o kadar rahatlatıcı ve mutlu edici bir durumdur ki "olaya bak lan vay anasını" diye hiç düşünmem. Çünkü sokakta bir hayvan gördüğümde eğer ki bana sıcak davranıyorsa onun yanına eğilirim otururum yada uzanırım yada kucağıma alırım ve konuşmaya başlarım. Beni anlamayan o an sadece ihtiyacım olan huzuru,samimiyeti,sevgiyi ve bilmeden bana yerleştirdiği koruyuculuk hissini yani özgüveni hiç bir şey düşünmeden verebilen canlılar onlardır çünkü. Söylediklerini anlamaya çalışıp yorulmazlar,söylediklerini dinlemek yerine artistlik yapmak için akıllarındaki cevaba odaklanmazlar, ileriye dönük piç fikirlerini tehlikeye atmamak için yavşaklık yapmazlar. Onlar o an sadece seni yalar sırtlarını sürter havlar pati verir kucağına zıplarlar ve arada pençelerler. Sen o sırada zaten çoktan insan doğanı unutup kafanı boşaltmış sadece onu okşuyor olursun. Bugünde ne mutlu bana aynı kedi, ders çıkışında gelirken gördüğüm yerin yakınlarında bir bankın altında yatıyordu. Arkadaşımdan ayrılıp onun yanına gittim. Ve bunu arkadaşımın yüzüne söyleyerek yaptım. Arkadaşım o an hayatımda sorun, sıkıntı,boş iş olarak yer almıyordu ancak, artık ben kendimi insanların yanında huzurlu hissedemiyordum. Kedinin yanına gittim uzun bir süre takıldık. Tabi üzerinde gördüğüm pireler olsun, 1+1 eve fazla gelecek olan tüyleri olsun , ev arkadaşımın kedi sevmemesi olsun, tüm bu nedenler sebebiyle ona hoşça kal demekten başka bir çarem olamazdı. Ama gündüz üzerimde yarattığım o psikolojiyi(kötüydüm sebepleri vardı ama unutmuştum lakin etkisini yitirmemiştim) kaybolup gitti.Gürültülü mahalleme,gürültülü evime,gürültülü odama girdim ve tekrar sardım hayatı...
paşa her sabah yolumu kesiyo tok bile olsa :D
YanıtlaSil